و در وقت سجده به ياد آر كه نطفه‌اى بيش نبودى ، آن نطفه و آب گنديده‌اى كه همه آن را آلوده و پليد و نجس و ناپاك مىدانستند و آن هم روزى نبود به اشاره اراده او به وجود آمد ! اين قسمت از روايت شايد اشاره به كلام حضرت على عليه السلام باشد كه مىفرمايد : مَا لِابنِ آدَمَ وَالْعُجْب وَاوَّلُهُ نُطْفةٌ مَذِرَةٌ وَآخِرُهُ جيفةٌ قَذِرَةٌ وَهُوَ بَيْنَ ذلِكَ يَحْمِلُ العَذَرَةٌ « 1 » . پسر آدم ، چرا تكبّر دارد و حا ل آن كه اولش نطفه نجس و آخرش مردار نجس و بين اين دو حالت حمل كننده نجاست است . كسى كه اطوار خلقت ظاهر او چنين باشد ، انانيت و منيت و خودبينى و عجب و تكبر او از كمال سفاهت و حماقت و بىباكيست ! خرما نتوان خورد از اين خار كه كشتيم * ديبا نتوان بافت از اين پشم كه رشتيم بر لوح معاصى خط عذرى نكشيديم * پهلوى كبائر حسناتى ننوشتيم ما كشتهء نفسيم بس آوخ كه برآيد * از ما بقيامت كه چرا نفس نكشتيم افسوس بر اين عمر گرانمايه كه بگذشت * ما از سر تقصير و خطا در نگذشتيم دنيا كه در او مرد خدا گل نسرشته است * نامرد كه ماييم چرا دل بسرشتيم

--> ( 1 ) - غرر الحكم : 308 ، حديث : 7087 .